ΟΡΓΗ ΚΑΙ ΠΟΝΟΣ



   Στην ίδια τραγωδία θεατές. Με νωπές τις αναμνήσεις από το 1986 καταφέραμε να τις ξανά ζήσουμε. Δυστυχώς δεν μας συνέτισαν και ούτε καν μας προβλημάτισαν στο διάβα του χρόνου, οι φλόγες που κατέκαψαν τα Γεράνεια τότε, ούτως ώστε να τα  προφυλάξουμε από νέα ενδεχόμενη καταστροφή.
Με πολλούς παράγοντες να θέλουν ένα γυμνό βουνό έπρεπε να είχαν παρθεί μέτρα αλλά και έργα ώστε η καταστροφή να μην πάρει τόσο μεγάλη έκταση.
Θα μου πείτε σε ποιο τομέα έχουμε πάρει μέτρα, έχουμε μελετήσει , έχουμε σχεδιάσει και έχουμε αποφασίσει να κάνουμε κάτι;
Πουθενά!
Υπάρχει πολεοδομικός σχεδιασμός;
Μήπως τουριστικός σχεδιασμός;
Διαχείριση υδάτινων πόρων;
Προστασία του περιβάλλοντος;  
Και και 1002 καυτά προβλήματα που μαστίζουν κυριολεκτικά τον τόπο.
Καθαριότητα; Τι να πιάσεις και τι να αφήσεις.  
Έχουμε μάθει να μετράμε πληγές και να αμπελοφιλοσοφούμε γενικά και αόριστα και πάντα σπασμωδικά. Να μας σέρνουν στην κυριολεξία τα προβλήματα και οι καταστροφές.
Ήδη πριν ένα μήνα σχεδόν είχε γίνει η απόπειρα στη θέση του γηροκομείου να καεί το δάσος μας. Ευτυχώς ο αέρας κόπασε αλλά και η κινητοποίηση εθελοντών και πυροσβεστικής έφεραν αποτέλεσμα και δεν έγινε το κακό.
Όπως πληροφορήθηκα από άνθρωπο του δασαρχείου ήταν καθαρά εμπρησμός…
Τώρα με αυτόν τον αέρα ήταν δύσκολο να περιοριστεί η φωτιά εφ΄ όσων δεν κατορθώθηκε εν τη γενέσει της.
Η πείρα λέει πως το καμένο δάσος είναι άκρως εύφορο. Μέχρι σπίτια φυτρώνουν αλλά και τόσες άλλες επιχειρηματικές δραστηριότητες.
Λίγο πάνω, λίγο κάτω από το πεδίο βολής της Σχολής Μηχανικού στα Γεράνεια, μετά το κάψιμο των Γερανείων από τους Γερμανούς το ΄40, οι παππούδες μας αλλά και πατεράδες μας με τσεκούρια έκαναν αντιπυρική ζώνη που έφτανε μέχρι την κορυφή του βουνού. Κοίταζαν να περισώσουν κάτι σε ενδεχόμενο νέας καταστροφής.
Σήμερα με βενζινοπρίονα και δεν έχουμε κατορθώσει να την διατηρήσουμε. Μέχρι πριν λίγα χρόνια ήταν ορατή. Τώρα έχει γίνει ένα με το δάσος.
Καμία μέριμνα για αυτό το στολίδι του Λουτρακίου, τα Γεράνεια!
Ατύχησες καημένο μου βουνό. Πέρασε ο καιρός που τα δέντρα σου είχαν ψήφο.
Τώρα τη δουλειά αυτή την κάνουν κάτι άλλα κούτσουρα, ούτε καν δέντρα, αποκαΐδια σαν τα σημερινά, πρώην δέντρα σου.  
50 χρόνια θέλει να επανέλθει το βουνό στην κανονική του μορφή. Λίγοι από τους σημερινούς θα ζούνε, πολλοί δεν θα το καταλάβουν, οπότε σίγουρα αν δεν αλλάξει μορφή και χαρακτήρα το βουνό σύντομα θα έχουμε επανάληψη της τραγωδίας.
Πόνος για το δάσος, οργή για τα κούτσουρα!   

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Λειψυδρία...μυαλών

Ο Κιμ της καρδιάς μας!

Στη ν¨δημοκρατία¨ δεν υπάρχουν αδιέξοδα...