christospanteleou

     Ο μπάρμπα Αντρέας Λέκκας [Νταμάζος], ήταν από τους τελευταίους εναπομείναντες ωραίους ανθρώπους του Λουτρακίου. Μάγκας, ξερακιανός όπως όλοι οι πευκαράδες, με το μουστάκι και μια τραγιάσκα επί μονίμου βάσεως. Είχε και μια βροντερή φωνή που πήγαινε ασορτί με το παρουσιαστικό   του. Του άρεσε το ποτό, κύρια το κρασί αλλά δεν έλεγε όχι σε οτιδήποτε άλλα οινοπνευματώδη ποτά. Τελευταία στις βόλτες που έκανε στην παραλία οι τουρίστες δεν έμεναν ασυγκίνητοι στη θέα του και τον χάζευαν. Αυτός το καταλάβαινε, του άρεσε και άρχιζε να κελαηδάει, να κάνει δηλ. φωνές πουλιών. Οπότε ο θαυμασμός τους φούντωνε γι΄ αυτόν τον ωραίο τύπο του Λουτρακίου. Με τον πατέρα μου έκανε παρέα μιας και ξεκινούσαν σχεδόν μαζί κάθε πρωί για τα πεύκα που ήταν  γειτονικά αλλά και τα σπίτια τους επείχαν μια γωνία. Εκκλησία δεν πήγαινε σε αντίθεση με τον πατέρα μου, γι΄ αυτό μια Κυριακή χωρίς να τον αντιληφθεί ο πατέρας μου πήγε από πίσω του εκεί που έστεκε και του ψιθύρισε. -Ρ...