Αναρτήσεις

Με σφαίρες πας στον πόλεμο...

Εικόνα
   Προσπαθώ να βάλω το μυαλό μου σε μια τάξη για να καταφέρω να γράψω δυο λόγια [μη νομίζετε πως είναι εύκολο] για την προσπάθεια των κομμάτων να βάλουν δικούς τους ανθρώπους στην ευρωβουλή, το μεγάλο και χλιδάτο συμπόσιο. Εκεί που δύσκολα μαθαίνουμε εμείς, ο κυρίαρχος λαός, τι αποφασίζουν για μας, τα παιδιά μας, τη χώρα μας. Στέλνουμε βουλευτές απ όλα σχεδόν τα κόμματα και το μόνο που ενδιαφέρει τους εκλεγμένους, πέραν των υψηλών απολαβών και προνομίων είναι σε ποιο μαντρί θα μπουν, όχι να παλέψουν για το συμφέρον της Ελλάδας αλλά για να σμίξουν τις δυνάμεις τους με ομοϊδεάτες. Να κάνουν ντόρο, να παλέψουν τις αντίθετες σκέψεις και ιδέες προτείνοντας τις δικές τους θέσφατες, που ουκ ολίγες φορές είναι κατά της χώρας μας. Ναι! κάτι σαν τις θύρες όλων των ποδοσφαιρικών ομάδων, ουδεμιάς εξαιρουμένης.  Δύναμη, πάθος, φανατισμός, καφρίλα. Παίζουν χοντρά παιγνίδια στην πλάτη μας, αλλάζουν μαντρί με την πρώτη ευκαιρία και μ αυτούς που την προηγούμενη θητεία ήταν παρέα, τώρα θα γίνουν

Μη πυροβολείτε τους...ήρωες

Εικόνα
   Συνειδητά απέχω από το να καταγράφω τις σκέψεις μου [διαδικτυακά], όχι έλλειψης θεμάτων αλλά βλέποντας πως η κοινωνία σαν ένας χείμαρρος, όχι ποτάμι, γιατί πολλές φορές τα ποτάμια είναι καθαρά νερά, έχει πάρει το δρόμο της ορμητικά να χαθεί μέσα στην αχανή θάλασσα. Δυστυχώς δεν κάνει το παραμικρό για να σκεφτεί τις επιπτώσεις αλλά και τις συνέπειες της επόμενης μέρας από αυτή την παθητική, αν όχι συνένοχη στάση, ώστε να αντιδράσει ανάλογα και να μη γίνει το θολό και βρώμικο νερό του χείμαρρου που παρασύρει κόπους, προσπάθειες αλλά και ανησυχίες συνανθρώπων.   Γίνομαι σαφέστερος. Χθες αναγκάστηκα για προσωπική δουλειά να επισκεφθώ το Ταχυδρομείο. Εκεί που πλέον των 30 χρόνων έζησα και πέρασα από όλες τις θέσεις. Από την πιο μικρή μέχρι την μεγαλύτερη. Πιστεύω πως η γνώμη μου έχει μια βαρύτητα καθότι έζησα εκ των έσω όλα τα τεκταινόμενα αλλά και τις πολιτικές που ασκήθηκαν ώστε να στραφεί η κοινωνία ενάντια στον μεροκαματιάρη και κατά συνέπεια εναντίον του ίδιου του εαυτού της

Βραβεύοντας τον μεγάλο Δάσκαλο του πολιτισμού

Εικόνα
                                    Η  χθεσινή βραδιά ήταν αφιερωμένη σ έναν αφανή και ήπιων τόνων Δάσκαλο του θεάτρου. Τον έναν και μοναδικό Αγαμέμνωνα Χαρίτων. Οδοντίατρος στο επάγγελμα αλλά με προσφορά πάνω από 40 χρόνια στο ερασιτεχνικό θέατρο, εδώ στο Λουτράκι. Η στρατιωτική του θητεία εδώ στη Σχολή Μηχανικού και η παρότρυνση του συμπολίτη μας Βαγγέλη Μαρίνη, που εργαζόταν στην Σχολή Μηχανικού, να ανοίξει εδώ οδοντιατρείο, υπήρξε η αφορμή να γίνει η δεύτερη πατρίδα του, ο τόπος μας. Ξεκινώντας ασκώντας το επάγγελμά του οδοντογιατρού δεν άργησε να βρει και άλλους ανθρώπους με μεράκι στο θέατρο  και να φτιάξουν το πρώτο θεατρικό σχήμα. Το επάγγελμα του, τον ανάγκαζε σχεδόν κάθε εβδομάδα να βρίσκεται Αθήνα τουλάχιστον μια φορά. Σε κάθε επίσκεψη του, περνούσε και από κάποιο θέατρο και έβλεπε τα έργα της σεζόν. Απέκτησε έτσι μεγάλη εμπειρία τόσο σε έργα όσο και σε απόδοση των έργων από σπουδαίους ηθοποιούς. Μια γενναία χειρονομία του αείμνηστου Μιλτιάδη Τσαμαλή και πολύ κόπο και ιδρώτα

Ο Κιμ της καρδιάς μας!

Εικόνα
     Μετά τον καταλαγιασμό κουρνιαχτού και λάσπης με αστεία βέβαια και παιδαριώδη  επιχειρήματα για την πολιτική προπαγάνδα αναδύθηκε άσπιλος και αμόλυντος η μορφή του Γιάννη Καραπανάγου. Κάτι σαν χολιγουντιανή σκηνή ανάδυσης του πρωταγωνιστή.   Τάραξε τα βαλτωμένα νερά σε περιφερειακό επίπεδο με την ηγετική του εμφάνιση, κυρίως στον τόπο του, την πρώτη Κυριακή των εκλογών, χωρίς κανένα κομματικό μηχανισμό δίπλα του, χωρίς μια ομήγυρη που θα τον βοηθούσε και θα συμπορευόταν μαζί  στις εξορμήσεις μακριά από τον τόπο του. Είχε όμως στιβαρό υποστηρικτή της δύσκολης αποστολής του την ειλικρινή και αμέριστη αγάπη των ψηφοφόρων που γνωρίζουν τι εστί Καραπανάγος!   Έκλεισαν τα αυτιά στις σειρήνες, που σημειωτέον δεν έχουν την παραμικρή σχέση με την κλειστή κοινωνία μας, προσπαθώντας μάλιστα να μας υποδείξουν σώνει και καλά "εντάξει πήγατε από υποχρέωση στον πρώτο γύρο μαζί του τώρα απελευθερωθείτε και ελάτε σε μας, τους έμπειρους που έχουμε τις γνώσεις μιας και έχουμε ξανά κυβερνήσει και

Καλό βόλι

Εικόνα
    Ακριβώς μια βδομάδα έμεινε όπου θα κληθούμε να εκλέξουμε με την ψήφο μας νέα δημοτική αρχή ή αν θα παραμείνουμε με την παλιά. Κι αυτό γιατί δυο είναι οι διεκδικητές του δημαρχιακού θώκου. Η σημερινή αρχή και ένα μέρος αυτής που διασπάστηκε και σχημάτισε δικό της συνδυασμό. Μέσες άκρες οι παλιές καραβάνες θα επανέλθουν στο προσκήνιο με ελάχιστες νέες προσθήκες, κυρίως από τον ιατρικό κλάδο που έχουν λόγω του επαγγέλματος άμεση πρόσβαση στους δημότες και αυτοί με τη σειρά τους νιώθουν υποχρέωση να τους « σταυρώσουν» . Οπότε όποιο και να είναι το αποτέλεσμα μη φανταστείτε πως υπάρχουν τέτοιες δυνατότητες που θα μεταμορφώσουν τον τόπο αλλά και την ποιότητα ζωής μας. Στην ίδια μιζέρια θα πελαγοδρομήσουμε, αν όχι ακόμα χειρότερα. Αν είδαμε λίγη κινητικότητα, κύρια σε καθαριότητα και μικρό επεμβάσεις στην καθημερινότητά μας είναι γιατί ήταν προεκλογική περίοδος. Μετά τις εκλογές ο καρδιογράφος της πόλης μας θα καταγράφει μια ευθεία γραμμή. Κάτι σαν του νεκρού. Όλα θα επανέλθουν στην π

Δυο τσοπαναραίοι, ένα μαντρί...

Εικόνα
    Μέρες μετρημένες στα χτένια της τσατσάρας έμειναν, για να θυμηθούμε και λίγο τον στρατό, για να βγάλουν οι κάλπες τους άρχοντες τόσο σε τοπικό όσο και περιφερειακό επίπεδο. Οι ψηφοφόροι θα αισθανθούν κι αυτοί για λίγο χρόνο σπουδαίοι μιας και έχουν τον πρώτο λόγο ως προς το/τα πρόσωπο/α που θα εκλεγούν. Μετά φυσικά θα αισθανθούν οι εκλεγμένοι σπουδαίοι και οι ψηφοφόροι κοψοχέρηδες. Το διαχρονικό βλέπετε πρόβλημα της ψυχοσύνθεσης του Έλληνα .     Το προεκλογικό κλίμα πλέον δεν διεξάγεται όπως παλιά, σε πλατείες και καφενεία αλλά κυρίως στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Είναι βλέπετε η νέα μόδα προπαγάνδας που οι αντιδράσεις είναι άμεσες και η επικοινωνία ευκολότερη αλλά και με συμμάχους ή αντιπάλους πέραν του ενός που ο καθείς τους προσπαθεί να πείσει για την ορθότητα της επιλογής στήριξης συνδυασμού αλλά και δημάρχου. Το παράδοξο της υπόθεσης σε τοπικό αλλά και περιφερειακό επίπεδο είναι ότι διεκδικούν το αξίωμα δυο τσοπαναραίοι από το ίδιο μαντρί. Απορίας άξιον πως εγκλώβισαν όλο τ

Τι είδε ο Γιαπωνέζος

Εικόνα
                                        Φωτό. Οδυσσέας μπλογκ       Από το  χθεσινό μεγάλο μας τσίρκο είχε πολλά να συλλέξει ένα απόμακρο και κρύο μάτι όπως του Γιαπωνέζου. Ενός Γιαπωνέζου που δεν αρέσκεται σε ό,τι βλέπει αλλά αναλύει και τις μικρές παγίδες κάθε ζαγαριού. Πριν ξεκινήσω να ανακαλέσω μια παλιά μου ανάρτηση που έγραφα πως ένας Γκελντής τους έβαλε γυαλιά. Λάθος μου μεγάλο! Μπορεί ο άνθρωπος να ξεκίνησε με όρεξη και πάθος στη νέα του αποστολή αλλά απ ότι έδειξε ο χρόνος δεν ήταν τίποτα άλλο από ένα χρήσιμο εργαλείο στιγμής. Αυτό το αιτιολογώ με τη σημερινή κατάντια στο θέμα της καθαριότητας. Αν δούλευε σε τέτοιους ρυθμούς, η Υπηρεσία καθαριότητας, η κατάσταση θα είχε βελτιωθεί αισθητά. Τα παράπονα δίνουν και παίρνουν από όλα τα διαμερίσματα του δήμου.  Συμπεραίνω πως όλα αυτά έγιναν στην αρχή της ανάληψης καθηκόντων του, μιας και έπρεπε να δικαιολογηθούν οι επιδοτήσεις που είχαν δοθεί για πρόληψη πυρκαγιών και συναφή εργασίες και έπρεπε να δικαιολογήσουν που πήγαν; Φαγώθηκα