ΑΠ΄ ΤΑ ΨΗΛΑ ΣΤΑ ΧΑΜΗΛΑ
ΑΠ΄ ΤΑ ΨΗΛΑ ΣΤΑ ΧΑΜΗΛΑ Σ΄ ένα άρθρο είχα γράψει για το νονό του αδερφού μου και έγραψα πως θα επανέλθω μ΄ αυτόν τον άνθρωπο... Θυμάμαι πως τα καλοκαίρια κατεβαίναμε βόλτα στην παραλία. Στο καρότσι ο αδερφός μου και εγώ ακολουθούσα. Κουραζόμουν όμως στην επιστροφή και περίπου στα ΚΤΕΛ παρέδιδα πνεύμα και με έβαζαν και μένα μαζί με τον αδερφό μου στο καρότσι. Πολλές φορές περνούσαμε από το ξενοδοχείο της νονάς μου Μαρίνας Λογοθέτη, Ακταίον λεγόταν αν θυμάμαι καλά και πάντα η νονά μου, αφού της φιλούσα το χέρι με χαρτζιλίκωνε. Χαρά εγώ που έστω για λίγο είχα χρήματα στα χέρια μου. -Μπαμπά είναι πολύ καλή η νονά μου, πάντα μου δίνει λεφτά! Έλεγα του πατέρα μου. Μια μέρα ήταν και μια άλλη κυρία μαζί της και μου έδωσε λεφτά και αυτή. -Φίλα το χέρι και της άλλης νονά σου! Μου λέει ο πατέρας μου. Τα έχασα. Ήξερα πως η νονά μου ήταν μία. ...