Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Νοέμβριος, 2019

Απλή σκέψη του γράφοντος

Εικόνα
Σε ένα μήνα αποχαιρετούμε τον χρόνο. Μια καινούργια χρονιά προβάλλει στον ορίζοντα. Όπως όλες οι επιχειρήσεις μέχρι και περίπτερα κάνουν απογραφή και συντάσσουν ισολογισμούς στο τέλος του χρόνου. Καταθέτω μιαν απλή σκέψη και ρωτώ. Οι δημοτικές επιχειρήσεις συντάσσουν ισολογισμούς; Τους αναρτούν στην διαύγεια; Μπορεί κάποιος δημοτικός σύμβουλος, για να μη πω απλός πολίτης, να τον έχει στα χέρια του; Να δει τι εισπράξεις είχαμε και τι αποδώσαμε σε έξοδα; Το λέω γιατί βγήκε στη φόρα ότι ολόκληρα νοσοκομεία εδώ και χρόνια δεν πραγματοποιούν ισολογισμούς, πόσο μάλλον δημοτικές επιχειρήσεις που συνήθως πράττουν αυταρχικά και έχουν καταλύσει κάθε έννοια νομιμότητας. Γνωρίζω από πρώτο χέρι πως θα δυσκολευτούν πολύ να συντάξουν ισολογισμούς δημοτικές επιχειρήσεις μας καθότι δεν τηρείται η ορθότητα αλλά και η νομιμότητα στις συναλλαγές. Τρανό παράδειγμα αυτό που αποκάλυψε δημοτικός σύμβουλος! Μαγαζί δημοτικής ιδιοκτησίας εντός του Καζίνου δεν παρουσιάζονται πουθενά τα μισθώματα εδώ και χρόνια και ζητ…

Αχμέτ

Εικόνα
Μάλλον θα πρέπει να αναθεωρήσω ως προς τον χρόνο αυτά που έγραψα στο προηγούμενο άρθρο μου περί ισλαμοποίησης της χώρας μας. Το προσδιόριζα στα δισέγγονά μου. Να σημειωθεί πως το άρθρο το είχα γράψει 1 ή 2 Νοέμβρη αλλά λόγω του ότι δεν έχω μέχρι και σήμερα ιντερνέτ το είχα στο ¨ψυγείο¨ καθώς λέγεται και με την πρώτη ευκαιρία το δημοσίευσα χθες. Δυστυχώς τα γεγονότα με διαψεύδουν παταγωδώς. Στο χθεσινό δημοτικό συμβούλιο αναφέρθηκε πως κάποιος Αχμέτ τιτλούχος μουσουλμάνος, από αυτούς που λύνουν και δένουν χωρίς να υπολογίζουν το παραμικρό επετέθη φραστικά και με απειλές μάλιστα, στον αντιδήμαρχο πρώτα Αγίων Θεοδώρων και κατόπιν τηλεφωνικά στον Δήμαρχο της πόλης μας. Όποιος εθελοτυφλεί και δεν βλέπει τι μας περιμένει σαν Έλληνες μάλλον χρειάζεται ιατρική παρακολούθηση. Δυστυχώς υπάρχουν τέτοιοι και αρκετοί, που ισχυρίζονται μάλιστα ότι ανήκουν στο προοδευτικό και δημοκρατικό χώρο [τρομάρα τους] και δίχως ίχνος ντροπής υπερασπίζονται τους παράτυπους εισβολείς. Αντί να σεβαστούν τον τόπο, …

Ξεφτίλα

Εικόνα
Μόνο σ΄ αυτή τη μπανανία, που λέγεται Ελλάδα μπορεί να συμβαίνουν τέτοια πράγματα. Είμαστε 28 ημέρες χωρίς σταθερό και ιντερνέτ και δεν κουνιέται φύλλο. Ελπίζουμε αλλά και προσευχόμαστε να μην υπερβούμε τον μήνα, αφού δεν έχουμε κάτι καλύτερο να επιλέξουμε. Εκτελούνται έργα του προαστιακού είναι η δικαιολογία του ΟΤΕ και δεν μπορούν να πουν με σιγουριά πότε θα γίνει η αποκατάσταση. Εύλογα και εγώ τους απάντησα. -Ευτυχώς που δεν είμαστε στη Συρία! Γιατί εκεί με τον πόλεμο θα έπρεπε να ξεγράψουμε από το υπόλοιπο της ζωής μας τηλέφωνο και ιντερνέτ. Είμαστε σοβαροί; Έπρεπε η κόρη να στείλει 31 Οκτωβρίου την εργασία της στο ΙΚΥ και τρέχαμε στα ξένα σπίτια για να μπορέσουμε να κάνουμε τη δουλειά μας. Ευτυχώς όμως μας ζήτησαν συγνώμη. Μεγάλη υπόθεση. Καθάρισαν. Τι να τους κάνω βρίσκουν και τα κάνουν. Τέτοιο βοϊδολαό δύσκολο να συναντήσουν στην υφήλιο. Κοιτάμε να βγάλουμε ο ένας το μάτι του άλλου. Μας πετάνε μια χάντρα και ένα καθρεφτάκι, αμέσως εμείς να τους κάνουμε θεούς. Ήταν κακός ο ΟΤΕ, τεμπέλη…

Η σκάλα ζωής

Εικόνα
Κάπως έτσι ήταν η φωτογραφία Θυμάμαι... Όταν ήμουν μικρός και πήγαινα να αγοράσω ψωμί στο φούρνο του τούρκικου [Μπογιατζή] Χατζοπούλου και Υψηλάντη, μου άρεσε να χαζεύω δυο κορνίζες που είχε. Συνήθως τα μαγαζιά ήταν λιτά και εξέθεταν μόνο ό,τι πωλούσαν, αυτός ο φούρνος λοιπόν είχε αυτές τις δύο κορνίζες. Η μια είχε έναν καλοντυμένο κύριο σταυροπόδι χαρούμενο και το ταμείο του γεμάτο λεφτά και έγραφε, ο πωλών τοις μετρητοίς και δίπλα του ένα φουκαρά, αξιολύπητο, σκεφτικό με το ταμείο ανοιχτό με ποντίκια αντί λεφτά και έγραφε ο πωλών επί πιστώσει. Η άλλη φωτογραφία ήταν μια σκάλα, η οποία έφτανε σε ένα σημείο [πλατύσκαλο] και μετά ίσα [αριθμητικά] σκαλοπάτια κατέβαιναν σχηματίζοντας το κεφαλαίο Λ. Το πρώτο σκαλοπάτι ανεβαίνοντας είχε ένα μικρό παιδάκι, το άλλο σκαλί ένα μεγαλύτερο και φτάνοντας στο πλατύσκαλο είχε έναν 40 αρη περίπου άνδρα. Κατεβαίνοντας τα σκαλιά άρχιζε ο άνθρωπος και γερνούσε όπου στο τέλος ήταν με μπαστούνι. Η πρώτη μου δουλειά όταν πήγαινα στο φούρνο ήταν να κοιτάξω σε πι…